Araba sevgisi bir zevk değil, bir içgüdüdür. Kontağı çevirirken hissedilen güç, hızla birlikte gelen kontrol duygusu ve yolun insana verdiği o saf odak hâli aynı anda yaşanır. Dış dünya geride kalır; kurallar, gürültü ve fazlalıklar silinir. Geriye sadece makineyle kurulan bağ kalır. Direksiyonun her tepkisi, gazın her dokunuşu bu bağı daha da güçlendirir. Bu, öğrenilen bir şey değildir, doğuştan gelir; bir kez hissedildi mi artık geri dönüşü yoktur.